Sosyal Medyamda Yıllar Önce Kaybettiğim Birine Rastladım.
Sonra Sosyal Medya Hesabına Girdim.
Profil Fotoğrafında Hâlâ Gülümsüyordu.
Bir İnsan Öldükten Sonra Gülümsemesi Yaşamaya Devam Edebilir Miydi?
O An Fark Ettim Ki Çağımızın Mezar Taşları Artık Sadece Mermerden Yapılmıyor. Bazıları Ekranlarımızın İçinde Yaşıyor.
Psikoloji, İnsanın Geride İz Bırakma İsteğini Yalnızca Bir Alışkanlık Olarak Görmez. Varoluş Psikolojisine Göre İnsan, Ölümlü Olduğunu Bilen Tek Canlıdır. Bu Farkındalık, Onu Anlam Üretmeye Ve Kendinden Sonra Da Yaşamaya Devam Edecek İzler Bırakmaya Yöneltir. Ernest Becker'in Ortaya Koyduğu Görüşe Göre İnsanlar, Ölümün Kaçınılmazlığıyla Baş Edebilmek İçin Kültürel, Sanatsal Ya Da Toplumsal Eserler Üretir; Böylece Biyolojik Ömürleri Sona Erse Bile Sembolik Olarak Yaşamayı Sürdürmeyi Umut Ederler.
İnsan, Ölüm Kaygısını Geride Kalıcı Bir İz Bırakarak Aşmaya Çalışır.
Belki De Bu Yüzden İnsan Yalnızca Yaşamak İstemez.
Hatırlanmak İster.
İlk Çağlarda duvarlara çizilen resimler bize o zamandan izler işaretler gösterir
Bir Şiir Yazar.
Bir Ağaç Diker.
Bir Kitap Bırakır.
Ya Da Yalnızca Bir Fotoğraf Çektirir.
Teknoloji Çağının İnce Bir Yanılgısı Başlar.
İz Bırakmak İle Görünür Olmak Aynı Şey Değildir.
Sosyolog Erving Goffman, İnsanların Sosyal Yaşamda Bir Sahnedeymiş Gibi Davrandıklarını Ve Başkalarına Belirli Bir Benlik Sunduklarını Söyler. Sosyal Medya Bu Sahnenin En Büyük Dekoruna Dönüştü. Artık Yalnızca Nasıl Yaşadığımızı Değil, Nasıl Görünmek İstediğimizi De Paylaşıyoruz.
İnsan Davranışının Temel İtici Gücü Anlam Arayışıdır.
Ancak Davranış Bilimlerinin Dikkat Çektiği Nokta Şudur: Görünür Olmak, Hatırlanmak Anlamına Gelmez.
Çünkü Görünürlük Saniyeler İçinde Kaybolabilir.
Oysa Hatırlanmak, Bir İnsanın Başka Bir İnsanın Hayatında Bıraktığı Etkinin Yıllarca Yaşamaya Devam Etmesidir.
Belki Bu Yüzden Asıl Mirasımız Fotoğraflarımız Değildir.
Bir Gün Birinin,
"Onun Sayesinde ." İle Başlayan Cümlesidir
Çünkü İnsanı Yaşatan, Yüzü Değil; Başka İnsanların Hafızasında Bıraktığı Anlamdır.
Sonra Aklıma Coco Filmindeki O Cümle Geldi:
"İnsan İki Kez Ölür. Birincisi Nefesi Kesildiğinde, İkincisi İse Onu Hatırlayan Son Kişi De Öldüğünde."
Belki De Bu Yüzden Kendimize Sormamız Gereken Soru Şudur:
Bir Gün Sosyal Medya Hesaplarımız Sessizliğe Gömüldüğünde Geriye Yalnızca Fotoğraflarımız Mı Kalacak, Yoksa Birilerinin Hayatında Değiştirdiğimiz Bir Cümle, Bir Davranış, Bir İyilik De Yaşamaya Devam Edecek Mi?